margitmars.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Over mijzelf
Wie is Margit?
 
  • Gelukkig getrouwd met Marcel
  • Moeder van 4 kanjers: Berend(1996), Niels(1998), Daniël(2003) en Joël(2010)
  • Juf van groep 1/2
  • Leest graag
  • Winkelt graag
  • Gaat graag naar pretparken
  • Doet graag woordspelletjes
  • Kletst graag
  • Lacht graag
  • Is gek van CSI

Aanraders om te lezen (auteurs):
 
  • Lori Copeland
  • Wanda Brunstetter
  • Kristen Heitzman
  • Beverly Lewis
  • Jack Cavanaugh
  • Lynn Austin
  • Tricia Goyer
  • Gilbert Morris
  • Elizabeth Musser
  • Penelope J. Stokes
Favoriete spelletjes van dit moment:
  • Mahjong (de echte dan hè)
  • Carcasonne 
  • Boonanza
Laatste artikelen
Joël is klaar met zijn helm. Ik al veel eerder trouwens. Vandaag heeft hij een eindscan gehad. Die kreeg ik mee. Zo kan ik jullie nu ook laten zien, dat zijn hoofdje toch ronder is geworden.
 
Op het plaatje hiernaast zie je twee keer Joëls hoofd. De grijze is van een half jaar geleden. Daar zie je aan de linkerkant van zijn hoofd (voor de kijker rechts), dat de bovenkant behoorlijk plat is. Het blauwe hoofd is van vandaag en daar kun je goed op zien, dat dat platte nu ronder is geworden. Ook zijn zijn wangen een stuk boller geworden!
 
Dan nu een plaatje van de bovenkant van zijn hoofd. Wat een verschil, nietwaar?
Lees meer...   (2 reacties)
Ondanks dat Joël een beetje ziek is, speelt hij toch lekker. Ondertussen heeft meneer al 4 tanden en die weet hij al goed in te zetten bij het eten. Hij is gek op zijn loopwagentje, want dan kan hij lekker snel van de ene kant van de kamer naar de andere kant. Hij is een echte dramaqueen en dat merken we vooral als hij naar bed moet. Dan huilt hij vaak, maar als je gaat kijken, is er 9 van de 10 keer niks aan de hand. Als je vraagt om een kusje, buigt hij zijn hoofd naar je toe of komt hij met zijn lippen naar je mond. Zó schattig! Hij banjert de hele kamer door en is gek op deuren. Eigenlijk raar als je bedenkt dat hij al een paar keer zijn vingers eronder heeft gehad. Nu is hij erg verkouden, dus heeft hij een lekkere snotneus de hele tijd. En o wee, als je dat durft schoon te maken. Dan wordt ie toch boos! Ook neusspray vindt ie niet zo fijn.
Nu nog even een leuk filmpje:
 
Lees meer...   (3 reacties)
Daniël is altijd al gevoelig in zijn mond. TOen hij overging van de fles naar vast voedsel, had hij zelfs extra hulp nodig van een logopediste. Langzamerhandging dat steeds beter. Nieuw eten is nog steeds lastig voor hem. Zo eet hij nog steeds geen snoepjes en ook al weten we zeker dat hij iets nieuws lekker zal vinden, blijft het lastig om het naar binnen te krijgen. Vaak gaat dat onder dwang, zodat Daniël erachter komt, dat hij het misschien toch wel lekker vindt.
Maar wat ook bijzonder lastig is, is tandenpoetsen. Hij doet z'n mond liever niet open en als hij zijn mond al open doet, houdt hij zijn lippen voor zijn tanden en doet ie em na 2 seconden alweer dicht. Je hebt echt geluk als je elke tand/kies een keer kunt raken met de tandenborstel. Dat is dus echt wel een probleem. Zijn tandjes zitten onder de tandsteen, vanwege het slechte poetsen. En dat ziet er natuurlijk niet uit. En nu hij aan het wisselen is, wordt het nog belangrijker om zijn mond bij te kunnen houden.
Toen we in Zoetermeer kwamen wonen, zijn we op zoek gegaan naar een tandarts. In Den Haag ging hij meer niet dan wel en dan nog naar zo'n speciale tandarts. Nu zijn we terecht gekomen bij de jeugdtandverzorging en tot nu toe heb ik daar een goede indruk van. Ze willen ruim de tijd nemen voor Daniël. Dus mag ik nu drie woensdagen achter elkaar om 13.00 uur met Daniël naar de tandarts. Vandaag voor het eerst. We hoefden hem niet echt in de houdgreep te houden. De assistente hierld zijn handen vast en ik kriebelde zijn benen. En het is zowaar gelukt om twee tanden aan de voorkant van tandsteen te ontdoen. En dat ziet er mooi uit. Dat vertellen we hem dus ook iedere keer. We hopen natuurlijk dat hij gestimuleerd wordt om wat langer in die stoel te zitten en zijn mond wat langer open te doen. Foto's volgen nog!
Lees meer...
Sinds korte tijd is Daniël jaloers. Hij wil alles doen wat Joël ook doet.
Dus als Joël de fles krijgt, wil Daniël ook een slokje uit de fles. Als Joël fruit krijgt, wil Daniël ook een hapje. Als ik Joël naar bed breng, wil Daniël ook naar bed. Ben ik even met Joël aan het spelen, dan moet er natuurlijk ook met Daniël worden gespeeld. En tussendoor maar aandacht vragen. Tot vervelens toe...
Maar je krijgt wel een leuke foto hierdoor. Marcel had een goed idee. Hij geeft Daniël gewoon de fles. Helemaal geweldig vindt hij het!

Lees meer...
Sammie is onze hond. Tot groot verdriet van Marcel en Berend zitten er niet veel hersens in zijn kop. Apporteren kan hij niet en luisteren vindt hij ook erg moeilijk, laat staan bevelen opgeven. Maar sinds we hier wonen, lijkt het alsof Sammie ineens toch een jachtinstinct bezit. Want we hebben behoorlijk wat kikkers in de tuin en sinds de vijver is gedempt, zoeken deze diertjes allemaal een ander onderkomen. Dus Sammie rent als een dolle door de tuin, met zijn neus snuffelend over de grond. En als hij dan een kikker signaleert, rent hij ernaar toe en?.......
Gaat ermee spelen. Geen jachtinstinct dus. Helaas. En jammer genoeg speelt zijn domheid ook bij zijn spelletje parten, want hij kan wel eens wat hardhandig zijn en dan is er geen lol meer aan met zo'n kikker natuurlijk. Dan blijft zo'n beest ineens wel erg stil liggen.  Maar tot die tijd is het natuurlijk wel een grappig gezicht. In het begin probeerden we nog wel de kikkers te redden, maar daar is geen beginnen aan. Het zijn er gewoon teveel. Kijk maar naar het volgende filmpje (als je een niet al te gevoelig hart voor dieren hebt):
 
Lees meer...   (1 reactie)
Afgelopen zondag hadden we een bijzondere kerkdienst. Het was namelijk Ontdekzondag, een initiatief van Dit Koningskind, een vereniging voor mensen met een beperking. Omdat we geen eigen dominee hebben, werd er een preek gelezen, die hier speciaal voor geschreven is. Een hele mooie preek, waarin we als gemeente werden opgeroepen om als moeder rond al deze bijzondere kinderen en mensen te staan. Een stukje uit de preek wat ik heel mooi vond, juist door de erkenning die je vaak zoekt, maar niet altijd vindt:
 

Laat deze hartelijke en aangepaste zorg ook gezamenlijke zorg zijn!

Dat is heel belangrijk voor het gezin van iemand met een beperking (ouders, broers en zussen, partner). Deze mensen zijn soms zo moe, zo op, zo ten einde raad; zeker als de beperking door de buitenwacht niet herkend wordt!

Wat kun je dan doen?

Luisteren: De ouders hebben vaak het gevoel dat ze tekortschieten. Geef hun aandacht! Wees deelgenoot van hun nood! van hun zorg! van hun verdriet! van hun onmacht!

Helpen relativeren: Elke ouder moet hulptroepen inschakelen (voor school, voor catechese, soms naar de dokter). Een baby kun je dragen en een peuter ook, maar je zoon of dochter die je boven het hoofd gegroeid is, kun je niet meer dragen.

Erkenning geven: De zorg van ouders is blijvend (ook als hun kind niet meer thuis woont). Ze moeten altijd weer mensen inpraten op de specifieke dingen van hun kind.

Helpen dragen: Bijvoorbeeld door oog te hebben voor de andere kinderen in het gezin. Een kind met een beperking slurpt al je aandacht en al je energie op. Voor de andere kinderen heb je weinig meer over. Dat kan ingrijpende gevolgen hebben.

Wie zal dat allemaal doen? Als we het nou eens samen doen!
 
Maar het mooiste vond ik dat mij was gevraagd om iets over Daniël te vertellen tijdens de dienst. Ik heb daarom een powerpointpresentatie gemaakt met allerlei foto's en heb globaal verteld over het leven van en met Daniël. Voorop stond bij mij, dat ik wilde laten zien, dat we enorm genieten van Daniël en dat hij ons gezin erg verrijkt heeft. Daarnaast heb ik ook verteld, dat het soms niet altijd makkelijk is.
Ik heb Daniël mee naar voren genomen, zodat iedereen hem goed kon zien. Het ging allemaal prima en naderhand kreeg ik fijne reacties. In de kinderkring waren ze er ook al mee bezig geweest, want gisteren en vandaag vielen er ineens allemaal kaarten voor Daniël door de brievenbus, gemaakt tijdens de kinderkring. Zo leuk!
Natuurlijk was er niet alleen aandacht voor Daniël. Zo werd een vereenvoudigde versie van de wet voorgelezen door een meisje met een taal-/leesstoornis en mochten twee jongens uit het speciaal onderwijs helpen met collecteren. En alle kinderen met een beperking werden bij hun naam genoemd in het gebed. Dat hebben wij zelfs nog nooit meegemaakt en dat raakte ons ook. Al met al een bijzonder mooie dienst dus!
Lees meer...   (1 reactie)
Stop je Daniël in bed, ga je een half uur later kijken en wat zie je dan?
Dit:
 
Kunnen jullie het lezen? Hij in ieder geval wel. Dat is nog eens iets anders als een toren bouwen...
Lees meer...   (5 reacties)
Gisteren moest ik werken in mijn kleutergroepje. Na 20 minuten vroeg ik me hardop af, waar A. toch bleef, een jongetje uit groep 2. Ik had namelijk geen boodschap doorgekregen, dat hij ziek was o.i.d. Nou, zegt T, een ander jongetje uit groep 2: ik weet dat A. een beetje later komt. O, zeg ik, hoe weet je dat dan? Nou, hij is er toch nog niet, zei hij met een gezicht van, nou, dat snap je toch wel!
 
Tijdens het buitenspelen stond er een jongetje met zijn hoofd voorover gebogen tegen een meisje haar borst aangeleund. Ik bleef even staan kijken om te zien, wat ze nou aan het doen waren. Na een poosje duwde het meisje het jongetje van zich af met de woorden: Zo, nu ben je geboren! Hilarisch toch?
 
En vanmiddag toen we thuiskwamen, gaf ik Daniël een glas melk en pakte ik de koekjestrommel. Wil je 1 of 2 koekjes? vroeg ik hem. Drie, zei hij stellig. Haha, daar trapte ik natuurlijk niet in, maar ik vond het wel heel slim.
Lees meer...   (3 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl