margitmars.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Over mijzelf
Wie is Margit?
 
  • Gelukkig getrouwd met Marcel
  • Moeder van 4 kanjers: Berend(1996), Niels(1998), Daniël(2003) en Joël(2010)
  • Juf van groep 1/2
  • Leest graag
  • Winkelt graag
  • Gaat graag naar pretparken
  • Doet graag woordspelletjes
  • Kletst graag
  • Lacht graag
  • Is gek van CSI

Aanraders om te lezen (auteurs):
 
  • Lori Copeland
  • Wanda Brunstetter
  • Kristen Heitzman
  • Beverly Lewis
  • Jack Cavanaugh
  • Lynn Austin
  • Tricia Goyer
  • Gilbert Morris
  • Elizabeth Musser
  • Penelope J. Stokes
Favoriete spelletjes van dit moment:
  • Mahjong (de echte dan hè)
  • Carcasonne 
  • Boonanza
Daniël is altijd al gevoelig in zijn mond. TOen hij overging van de fles naar vast voedsel, had hij zelfs extra hulp nodig van een logopediste. Langzamerhandging dat steeds beter. Nieuw eten is nog steeds lastig voor hem. Zo eet hij nog steeds geen snoepjes en ook al weten we zeker dat hij iets nieuws lekker zal vinden, blijft het lastig om het naar binnen te krijgen. Vaak gaat dat onder dwang, zodat Daniël erachter komt, dat hij het misschien toch wel lekker vindt.
Maar wat ook bijzonder lastig is, is tandenpoetsen. Hij doet z'n mond liever niet open en als hij zijn mond al open doet, houdt hij zijn lippen voor zijn tanden en doet ie em na 2 seconden alweer dicht. Je hebt echt geluk als je elke tand/kies een keer kunt raken met de tandenborstel. Dat is dus echt wel een probleem. Zijn tandjes zitten onder de tandsteen, vanwege het slechte poetsen. En dat ziet er natuurlijk niet uit. En nu hij aan het wisselen is, wordt het nog belangrijker om zijn mond bij te kunnen houden.
Toen we in Zoetermeer kwamen wonen, zijn we op zoek gegaan naar een tandarts. In Den Haag ging hij meer niet dan wel en dan nog naar zo'n speciale tandarts. Nu zijn we terecht gekomen bij de jeugdtandverzorging en tot nu toe heb ik daar een goede indruk van. Ze willen ruim de tijd nemen voor Daniël. Dus mag ik nu drie woensdagen achter elkaar om 13.00 uur met Daniël naar de tandarts. Vandaag voor het eerst. We hoefden hem niet echt in de houdgreep te houden. De assistente hierld zijn handen vast en ik kriebelde zijn benen. En het is zowaar gelukt om twee tanden aan de voorkant van tandsteen te ontdoen. En dat ziet er mooi uit. Dat vertellen we hem dus ook iedere keer. We hopen natuurlijk dat hij gestimuleerd wordt om wat langer in die stoel te zitten en zijn mond wat langer open te doen. Foto's volgen nog!
Lees meer...
Sinds korte tijd is Daniël jaloers. Hij wil alles doen wat Joël ook doet.
Dus als Joël de fles krijgt, wil Daniël ook een slokje uit de fles. Als Joël fruit krijgt, wil Daniël ook een hapje. Als ik Joël naar bed breng, wil Daniël ook naar bed. Ben ik even met Joël aan het spelen, dan moet er natuurlijk ook met Daniël worden gespeeld. En tussendoor maar aandacht vragen. Tot vervelens toe...
Maar je krijgt wel een leuke foto hierdoor. Marcel had een goed idee. Hij geeft Daniël gewoon de fles. Helemaal geweldig vindt hij het!

Lees meer...
Afgelopen zondag hadden we een bijzondere kerkdienst. Het was namelijk Ontdekzondag, een initiatief van Dit Koningskind, een vereniging voor mensen met een beperking. Omdat we geen eigen dominee hebben, werd er een preek gelezen, die hier speciaal voor geschreven is. Een hele mooie preek, waarin we als gemeente werden opgeroepen om als moeder rond al deze bijzondere kinderen en mensen te staan. Een stukje uit de preek wat ik heel mooi vond, juist door de erkenning die je vaak zoekt, maar niet altijd vindt:
 

Laat deze hartelijke en aangepaste zorg ook gezamenlijke zorg zijn!

Dat is heel belangrijk voor het gezin van iemand met een beperking (ouders, broers en zussen, partner). Deze mensen zijn soms zo moe, zo op, zo ten einde raad; zeker als de beperking door de buitenwacht niet herkend wordt!

Wat kun je dan doen?

Luisteren: De ouders hebben vaak het gevoel dat ze tekortschieten. Geef hun aandacht! Wees deelgenoot van hun nood! van hun zorg! van hun verdriet! van hun onmacht!

Helpen relativeren: Elke ouder moet hulptroepen inschakelen (voor school, voor catechese, soms naar de dokter). Een baby kun je dragen en een peuter ook, maar je zoon of dochter die je boven het hoofd gegroeid is, kun je niet meer dragen.

Erkenning geven: De zorg van ouders is blijvend (ook als hun kind niet meer thuis woont). Ze moeten altijd weer mensen inpraten op de specifieke dingen van hun kind.

Helpen dragen: Bijvoorbeeld door oog te hebben voor de andere kinderen in het gezin. Een kind met een beperking slurpt al je aandacht en al je energie op. Voor de andere kinderen heb je weinig meer over. Dat kan ingrijpende gevolgen hebben.

Wie zal dat allemaal doen? Als we het nou eens samen doen!
 
Maar het mooiste vond ik dat mij was gevraagd om iets over Daniël te vertellen tijdens de dienst. Ik heb daarom een powerpointpresentatie gemaakt met allerlei foto's en heb globaal verteld over het leven van en met Daniël. Voorop stond bij mij, dat ik wilde laten zien, dat we enorm genieten van Daniël en dat hij ons gezin erg verrijkt heeft. Daarnaast heb ik ook verteld, dat het soms niet altijd makkelijk is.
Ik heb Daniël mee naar voren genomen, zodat iedereen hem goed kon zien. Het ging allemaal prima en naderhand kreeg ik fijne reacties. In de kinderkring waren ze er ook al mee bezig geweest, want gisteren en vandaag vielen er ineens allemaal kaarten voor Daniël door de brievenbus, gemaakt tijdens de kinderkring. Zo leuk!
Natuurlijk was er niet alleen aandacht voor Daniël. Zo werd een vereenvoudigde versie van de wet voorgelezen door een meisje met een taal-/leesstoornis en mochten twee jongens uit het speciaal onderwijs helpen met collecteren. En alle kinderen met een beperking werden bij hun naam genoemd in het gebed. Dat hebben wij zelfs nog nooit meegemaakt en dat raakte ons ook. Al met al een bijzonder mooie dienst dus!
Lees meer...   (1 reactie)
Stop je Daniël in bed, ga je een half uur later kijken en wat zie je dan?
Dit:
 
Kunnen jullie het lezen? Hij in ieder geval wel. Dat is nog eens iets anders als een toren bouwen...
Lees meer...   (5 reacties)
Daniël is gek op de stofzuiger. Als de kast opengaat en hij ziet de stofzuiger, vraagt hij altijd of ik ga stofzuigen. Maar ja, mama is niet zo'n stofzuiger.... Als onze hulp binnenkomt, is het eerste wat Daniël tegen haar zegt: Stofzuigen?
Dus toen ik gisteren de honderdzoveelste doos uitpakte en Daniëls stofzuigertje eruit haalde, was dat fantastisch! Daniël is de hele dag aan het zuigen. De trap, de stoelen, het kleed, alles krijgt een beurt. Jammer dat de echte stofzuiger te zwaar voor hem is...
 
Lees meer...   (2 reacties)
Nog een goeie maand, dan gaan we verhuizen. 23 December, net voor de kerst, willen we ons knusse, maar ondertussen uitpuilende huisje, verruilen voor een riante eensgezinswoning in Zoetermeer. En ik heb er zo'n zin in, ik kan bijna niet wachten. Natuurlijk ga ik bepaalde dingen wel missen, maar andere dingen ook zeker niet.
Zo ga ik onze kerk missen. Een aantal jaar geleden zijn we hier binnengekomen en we hebben ons altijd erg welkom gevoeld. Dat hebben we met name weer gevoeld na het dopen van Joël, al die mensen die ons even feliciteerden en de moeite namen om daarvoor in de rij te staan. Die warmte gaan we zeker missen. We hopen dat in onze nieuwe gemeente ook te krijgen.
 
Ook ga ik ons buurtje missen, het pleintje. Al die mensjes die er wonen, daar heb je toch een beetje (en soms meer) een band mee opgebouwd. Altijd maar weer afwachten hoe dat in je nieuwe buurt zal zijn.
 
Maar ja, wat ik zeker niet ga missen, zijn bijvoorbeeld al die stoplichten hier in Den Haag. En ook dat je er soms wel een half uur (een enkele keer zelfs 3 kwartier!) over doet om Den Haag uit te komen. Dat ergert me vreselijk.
Waar ik ook naar uitkijk, is dat Joël een eigen kamertje krijgt. Heel gezellig hoor, zo'n pruttelend mannetje naast je in de wieg, maar als hij ligt te huilen, terwijl ik wil slapen, is het toch een ander verhaal. Vannacht ook weer lopen spoken van 2-4 uur. Vanmiddag maar een middagtukje...
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Als je de hele tijd met letters bezig bent, en je ziet je vader rondlopen met een Y op zijn rug, wat zeg je dan?
"Papa is ei!"
Lees meer...   (3 reacties)
Op school zijn ze begonnen met het zindelijk maken van Daniël. Vooralsnog geen succes. Ben benieuwd hoe lang het gaat duren, voordat hij het door gaat krijgen. Iedere keer als hij naar de wc moet, doet hij niks en 5 minuten later ligt er een plasje onder zijn stoel. Hij kan het wel prima benoemen: "Daniël moet op wc plassen". Maar het uitvoeren, ho maar.
Vanmiddag kwam hij thuis met een vieze luier. Terwijl ik hem verschoon, staat hij te plassen. Dus ik til hem op en ren met hem naar de wc. Maar ja, het was al te laat. Ik heb hem wel tien minuten laten zitten, hem zelfs een beker drinken gegeven, maar nee hoor.
En nu, nu staat hij tv te kijken en ondertussen weer te poepen... Zucht! Ik heb hem maar een luier omgedaan, want ja, moet me nog rustig houden ook ondertussen.
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl